İnsanlar Neden Eskisi Kadar Birbirini Dinlemiyor?

Gün içinde onlarca insanla karşılaşıyoruz.

İş yerinde, otobüste, markette, sokakta, aile içinde…

Hepimizin anlatacak bir hikâyesi, söyleyecek bir sözü var. Fakat nedense birbirimizi dinlemeye giderek daha az zaman ayırıyoruz.

Bazen karşımızdaki kişi daha cümlesini tamamlamadan cevap vermeye hazırlanıyoruz.

Oysa dinlemek, sadece susmak değildir.

Dinlemek, karşımızdaki insanı anlamaya çalışmaktır.

Özellikle iş hayatında bunu daha fazla görüyorum. İnsanların bazen çözümden önce anlaşılmaya ihtiyacı oluyor. Birkaç dakika gerçekten dinlemek, uzun uzun anlatılan sorunlardan daha değerli olabiliyor.

Belki de hayatımızın hızına biraz fazla kapıldık.

Telefonlar elimizden düşmüyor. Mesajlara yetişiyoruz, sosyal medyada başkalarının hayatlarını takip ediyoruz ama yanımızdaki insanın ne hissettiğini sormayı unutuyoruz.

Bence bazen telefonu bir kenara bırakıp sadece birbirimizi dinlemeliyiz.

Çünkü herkesin görünmeyen bir mücadelesi var.

Güler yüzlü gördüğümüz bir insanın içinde nasıl bir sıkıntı taşıdığını bilmiyoruz.

Bu yüzden biraz daha anlayışlı, biraz daha sabırlı ve biraz daha merhametli olabiliriz.

Belki dünyayı değiştiremeyiz.

Ama bir insanın gününü güzelleştirebiliriz.

Bazen bunun için büyük şeyler yapmaya da gerek yok.

Bir “Nasılsın?” demek…

Gerçekten cevabını beklemek…

Bir insanı yargılamadan dinlemek…

Belki de bugün birbirimize verebileceğimiz en güzel hediye budur.

Çünkü hepimizin, zaman zaman sadece anlaşılmaya ihtiyacı var.